Gebruiksaanwijzing
Ik heb het weer is voor elkaar.
“We moeten eens praten”
Zodra, ik die zin hoor gaan mijn nekharen overeind staan.
Hoezo? Waarom? Wat dan?
Alles in mij gaat op een NEE-stand staan.
Ik word dwars, eigenwijs en onmogelijk.
(nog meer dan een ieder lief is)
Ik vind het helemaal niet erg om “eens te praten”.
Maar zo’n officiële aankondiging weerhoud mij van
ook maar om enige gespreksstof naar buiten te brengen.
Tuurlijk is het nodig.
Maar als de gebruiksaanwijzing inmiddels bekend is
wist meneer dat dit bij mij een zelfde reactie geeft als een kat in het water gooien.
Waar ik het met je over wilde hebben… nog zo ene